dillo

B1 · verb

compound of di, the second-person singular imperative form of dire, with lo

🗣️ dillo = di (dilo, imperativo de dire) + lo: ¡dilo!

Di es el imperativo de dire (decir) para tú, y lo es el pronombre: lo. Al unirse, la consonante se duplica: di + lo = dillo. Igual que fallo (fa + lo) o dammi (da + mi). En español es casi idéntico: dilo.

More Italian words · How Italian works